Prawo karne

Nakaz karny

Oprócz zwykłego postępowania, czyli wniesienia aktu oskarżenia i rozprawy głównej, istnieje również tzw. postępowanie nakazowe. Różnica polega na tym, że w tym postępowaniu nie dochodzi do wniesienia aktu oskarżenia. Nakaz karny staje się prawomocny, jeśli po jego doręczeniu oskarżony nie wniesie sprzeciwu w wyznaczonym terminie. Skutek jest zatem podobny do wyroku sądowego.

 

Nakaz karny ma tę zaletę, że oskarżonemu oszczędza się uciążliwej i publicznej rozprawy. Jednakże stosuje się go wyłącznie w sprawach nieskomplikowanych, w których przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne, a czyn zabroniony zagrożony jest karą ograniczenia wolności do 1 roku lub karą grzywny.

 

Ponieważ wydanie nakazu karnego ogranicza prawo oskarżonego do wysłuchania go przed sądem, istnieje możliwość jego uniknięcia poprzez wniesienie sprzeciwu przeciwko całemu nakazowi karnemu, lub też tylko przeciw wysokości kary.  Skutkiem tego jest wyznaczenie terminu rozprawy. Oskarżony może wziąć w niej udział osobiście, ale może też wyznaczyć adwokata, który pod jego nieobecność będzie bronił jego interesów.

 

Przed wniesieniem sprzeciwu należy zasięgnąć porady adwokata, aby oszacować szansę na jego powodzenie.

W odróżnieniu do normalnego postępowania, które po zamknięciu przewodu sądowego nie może zostać ponownie przeprowadzone, możliwość taka istnieje w przypadku prawomocnego nakazu karnego. Ma to miejsce wtedy, gdy czyn zabroniony okazuje się zbrodnią, czyli czynem zagrożonym karą pozbawienia wolności powyżej 1 roku.